به عنوان نمونه کسانی مانند  مناخیم بگین،شیمون پرز، اسحاق رابین  و چند تن از روسای جمهور امریکا مانند کارتر و اوباما و سازمانی مانند اتحادیه اروپا  که نه تنها کمکی به صلح نکرده اند بلکه دستشان به خون انسان های بیگناه بسیاری آغشته است هرگز لیاقت جایزه صلح را ندارند.
***با این توضیح در ادامه به فهرست برندگان این جایزه سالانه و دلیل انتخاب آنها پرداخته ایم:
اولین جایزه صلح نوبل در سال 1901 اعطا شد
1901-هنری دونانت از سوئیس و فردریک پاسی از فرانسه 
دونانت بخاطر نقشش در بنیانگذاری کمیته بین المللی صلیب سرخ  و  پاسی  به دلیل این که یکی از بیانگذاران اصلی اتحادیه بین المجالس و هماهنگ کننده اصلی اولین کنگره جهانی صلح بود نوبل صلح دریافت کردند.



1902- الی دوکامون  و چارلزآلبرت گابات هر دو از سوئیس
دوکامون بخاطر این که اولین رئیس افتخاری دفتر  بین المللی صلح بود و گابات به دلیل این که اولین دبیر کل اتحادیه بین المجالس بود نوبل صلح گرفتند.


1903-ویلیام رندال کرمر از بریتانیا
به دلیل این که اولین پدر اتحادیه بین المجالس بود




1904-موسسه حقوق بین الملل از بلژیک
به دلیل تلاش برای تنظیم و فرموله کردن اصول کلی علوم حقوق بین الملل


 
1905-برتا فان ساتنر اتریش-مجارستان
بخاطر نوشتن کتاب تفنگتان را زمین بگذارید و کمک به خلق جایزه صلح


1906-تئودور روزولت از امریکا
بخاطر میانجیگری موفقیت آمیز در پایان دادن به جنگ ژاپن-روسیه  و بخاطر تمایلش برای حکمیت، و کمک به گشایش دادگاه داوری لاهه



1907-لوئیس رنو از فرانسه و ارنستو تئودور مونه تا از ایتالیا
 رنو به دلیل تلاشش به عنوان حقوقدان بین المللی برجسته و عضو دادگاه دائم  داوری در لاهه  و مونه تا برای تلاشش به عنوان رهبر اصلی جنبش صلح ایتالیا جایزه صلح نوبل گرفتند
1908-کلاس پونتوس آرنولدسون از سوئد و فردریک بائر از دانمارک
 آرنولدسون بخاطر بنیانگذاری  انجمن داوری و صلح سوئد و بائر به دلیل حمایت از صلح در منطقه اسکاندیناوی  و تلاش همزمان در اتحادیه بین المجالس و  بعنوان اولین رئیس دفتر بین المللی صلح
1909-آگوست بیرنائرت از بلژیک و پل هنری دی استورنلز دی کانستنت از فرانسه
بیرنائرت دوبار نماینده لاهه و شخصیتی برجسته در اتحادیه بین المجالس بود و دوکانستنت بخاطر تلاش دیپلماتیک برای تفاهم نامه  فرانسه- آلمان و فرانسه-انگلیس و عملکردی ممتاز در داوری بین المللی حائز این جایزه شدند
1910-دفتر دائم صلح بین المللی- سوئیس
به دلیل این که رابطی بین انجمن های صلح کشورهای متعدد بود


1911-توبیاس آسر از هلند و آلفرد فرید از اتریش-مجارستان
آسر عضو دادگاه داوری و نیز بنیانگذار کنفرانس های بین المللی قوانین خصوصی در لاهه و آلفرد فرید بنیانگذار انجمن صلح آلمان بود

1912- الیهو روت از امریکا
به دلیل تمایل شدیدش به حکمیت  در عرصه بین المللی و به خاطر طرحش برای یک دادگاه جهانی

1913-هنری لا فونتاین از بلژیک
بخاطر تلاشش به عنوان رئیس دفتر بین المللی صلح
***  در سالهای 1914-1915 و 1916 جایزه صلح به هیچ فرد یا گروهی تعلق نگرفت.
چرا جوایز اعطا نشد؟
در اساسنامه بنیاد نوبل آمده است که: «اگر هیچ یک از آثار در دست بررسی، اهمیتی که در بند اول بیان شده است را به دست نیاورند، پول جایزه باید تا سال بعد محفوظ بماند. اگر حتی پس از آن، جایزه اعطا نشود، مبلغ آن باید به بودجه محدود بنیاد اضافه شود. در طول جنگ‌های جهانی اول و دوم جوایز نوبل کمتری اعطا شد.
 
1917-کمیته بین المللی صلیب سرخ-سوئیس
به خاطر تلاش فراوان برای حفاظت از حقوق بسیاری از زندانیان جنگی در همه طرف های جنگ جهانی اول از جمله حق تماس با خانواده هایشان
1918-جایزه ای اعطا نشد
 
 
1919- وودرو ویلسون از امریکا
بخاطر نقش مهمش در تاسیس انجمن صلح

 
1920-لئون بورژوئیس از فرانسه
بخاطر مشارکت در کنفرانس های سال 1899 و 1907 لاهه و تلاش برای ایجاد انجمن صلح به طوری که از او به عنوان پدر معنوی این انجمن یاد می شود.
 
1921-هالمر برانتینگ از سوئد و کریستین لنج از نروژ
هالمر بخاطر تلاش در انجمن(جامعه) ملل و لنج بخاطر  اولین دبیری کمیته نروژی نوبل و دبیر کلی اتحادیه بین المجالس نوبل صلح گرفتند


1922-فریتوف نانسن از نروژ
به دلیل تلاشش در کمک رسانی به میلیون ها روسی قحطی زده و تلاش برای آوارگان  درگیری ترکیه-یونان
 
در سالهای1923 و 1924 جایزه صلح نوبل اعطا نشد
 
 
1925-اوستن چمبرلین از بریتانیا و چارلز جی دائوس
 چمبرلین بخاطر تلاش در مورد معاهدات لوکارنو
 
 
1926آریستاید بریاند از فرانسه و گوستاو استرسمان از آلمان
به خاطر تلاش هایشان در مورد معاهدات لوکارنو
1927- فردیناند بیسون از فرانسه و لودویگ کویده
به خاطر کمک به آشتی فرانسه-آلمان
1928-جایزه اعطا نشد
 
 
1929-فرانک بی کلاگ از امریکا 
به خاطر معاهده کلاگ-برایاند که امضا کنندگان آن توافق کردند تمام درگیری های خود را به وسیله ابزار های صلح آمیز حل کنند


1930-ناتان سودربلوم از سوئد
به خاطر تلاش برای مشارکت دادن کلیسا ها در صلح  و اتحاد جهانی
1931-جین ادامز  و نیکولاس مورای باتلر هر دو از ایالت متحده
آدامز بخاطر تلاش برای اصلاحات اجتماعی و رهبری انجمن بین المللی زنان برای صلح و آزادی و باتلر بخاطر تلاش در خصوص معاهده برایاند-کلگ و نقشش در رهبری جنبش صلح امریکا


1932- جایزه ای داده نشد.
 
 
1933-نورمن انجل از بریتانیا
برای نوشتن کتاب  توهم بزرگ اجرایی  و حمایت از اتحادیه ملتها و آموزش صلح در کل


1934-آرتور هندرسون از بریتانیا
بخاطر تلاشش در اتحادیه ملتها بخصوص بخش خلع سلاح
1935-کارل فان اوسییتزکی از آلمان
بخاطر مبارزه با تجهیز دوباره آلمان
 
1936-کارلوس ساودرا لاماس از آرژانتین
بخاطر میانجیگری برای پایان دادن به جنگ میان پاراگوئه و بولیوی
1937-رابرت سسیل از بریتانیا
برای تلاشش در اتحادیه ملل
 
1938- دفتربین المللی نانسن در امور آوارگان از اتحادیه ملل
برای تلاشش در راه کمک رسانی به آوارگان
 
در سالهای 1939-1940-1941-1942و1943 جایزه صلح نوبل اهدا نشد.
 
 
1944-کمیته بین المللی صلیب سرخ سوئیس
بخاطر تلاش فراوانش در دوران جنگ به نیابت از بشریت


 
1945-کوردل هال از امریکا
بخاطر تلاش جهت ایجاد بلوک صلح در قاره امریکا و تلاشش برای سازمان ملل متحد


1946-«امیلی گرین بالچ» و «جان رالیگ موت»   هر دو از امریکا
  بالچ استاد تاریخ وجامعه شناسی، رییس بین المللی اتحادیه بین المللی صلح و آزادی زنان و موت  رییس شورای  بین المللی مبلغین مسیحی  و رئیس پیمان جهانی جوانان انجمن های مسیحی بود.
 
1947- شورای خدمات دوستی بریتانیا و کمیته خدمات دوستی امریکا
بخاطر همدردی با دیگران و تمایل برای کمک به آنها
1948- جایزه ای اهدا نشد.زیرا هیچ نامزد زنده ای وجود نداشت.و فقط از گاندی که به تازگی ترور شده بود تقدیر شد.
 
 
1949-لرد بوید اور از انگلیس-پزشک و سیاستمدار
بخاطر ریاست بر شورای ملی صلح واتحادیه جهانی سازمان صلح-مدیر و هماهنگ کننده برجسته و مدیر کل سازمان غذا و کشاورزی
1950-رالف بونچ از امریکا
استاد دانشگاه  هاروارد و کمبریج- میانجی موقت در فلسطین در سال 1948-یکی از مدیران سازمان ملل متحد
1951-لئون ژو از فرانسه
رئیس کمیته بین المللی شورای اروپا-نایب رئیس فدراسیون جهانی اتحادیه های بازرگانی-نایب رئیس کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های تجارت آزاد-عضو شورای سازمان جهانی کار-نماینده سازمان ملل
 
1952-آلبرت شوایتزر از فرانسه
ـ جراح و مبلغ مسیحی و بنیانگذار بیمارستان لامبارن 
1953-جرج کتلت مارشال از امریکا
رئیس صلیب سرخ امریکا-وزیر سابق دفاع و امور خارجه-موسس مارشال پلن-نماینده سازمان ملل


1954-کمیساریای عالی پناهندگان-سازمان ملل
سازمان امداد بین المللی که در سال 1952 توسط سازمان ملل تاسیس شد. بخاطر کمک های فراوان به بشریت
 
در سالهای 1955 و 1956 جایزه صلح نوبل اهدا نشد
 
 
1957-لستر بولز پیرسون از کانادا
وزیر امور خارجه سابق کانادا-رئیس هفتمین مجمع عمومی سازمان ملل-بخاطر نقشش در پایان دادن به درگیری سوئز و حل مسائل خاورمیانه از طریق سازمان ملل
1958-جورج پی یر از بلژیک
به خاطر رهبری سازمان امداد برای آوارگان-پدر فرقه دومینیکین
 
1959-فیلیپ جی نوئل بیکر از بریتانیا
عضو پارلمان و از فعالین برقراری صلح بین المللی 
 
1960-آلبرت لوتولی از افریقای جنوبی
رئیس کنگره ملی افریقا که از پیش قراولان مبارزه با آپارتاید در افریقای جنوبی بود
1961-داگ هامارسکیولد از سوئد
دبیر کل سازمان ملل بخاطر تلاشش برای تقویت این سازمان
 
1962-لینوس کارل پولینگ از امریکا
بخاطر راه اندازی کمپین  مبارزه با آزمایش تسلیحات هسته ای
1963-کمیته بین المللی صلیب سرخ از سوئیس و اتحادیه انجمن های صلیب سرخ
بخاطر تلاش در راه حفاظت از حقوق بشر در صدمین سال تاسیس این کمیته
1964-مارتین لوتر کینگ از امریکا
مبارزه برای حقوق شهروندی .اولین فرد در جهان غرب بود که نشان داد بدون خشونت هم می توان مبارزه کرد.
 
1965-صندوق کودکان سازمان ملل متحد-یونیسف-
یک سازمان بین المللی کمک رسان-بخاطر حمایت از کودکان جهان
در سالهای 1966 و 1967 جایزه ای اهدا نشد
 
 
1968-رنه کاسین از فرانسه
 رئیس دادگاه حقوق بشر اروپا
1969-سازمان جهانی کار- سازمان ملل متحد

 
 
1970-نورمن ای بورلوگ از سازمان ملل
ـ رییس مرکزبین المللی توسعه ذرت وگندم  
بخاطر کمکش به انقلاب سبز تاثیرزیادی در تولید غذا در امریکای لاتین و آسیا گذاشت
 
1971-ویلی برنت از آلمان غربی
صدر اعظم آلمان فدرال-بخاطر سیاست هایش برای آلمان غربی
1972-جایزه اهدا نشد
 
 
1973-هنری کسینجر از امریکا و لی دوک تو از ویتنام
بخاطر تلاش در راه  توافقنامه پاریس در سال 1973برای آیجاد آتش بس در جنگ ویتنام و بیرون کشیدن نیروهای ارتش امریکا
1974-سین مک براید از ایرلند و ایساکو ساتو از ژاپن
براید رئیس دفتر بین المللی صلح-رئیس کمیسیون نامیبیا بود
بخاطر علاقه شدیدش به حقوق بشر-هدایت معاهده حقوق بشر اروپا از طریق شورای اروپا-کمک به تاسیس و سپس ریاست عفو بین الملل و دبیر کلی کمیسیون بین المللی حقوقدانان جایزه صلح نوبل گرفت
ساتو نیز بخاطر تلاش برای آشتی بیشتر منطقه ای و رد گزینه هسته ای برای ژاپن نوبل دریافت کرد.

 
1975-آندری ساخاروف از شوروی سابق
بخاطر تلاش برای حقوق بشر-خلع سلاح و همکاری بین همه ملل
1976-بتی ویلیامز از انگلیس و مارید کوریگان از ایرلند
بنیانگذاران جنبش ایرلند شمالی (جنبش صلح ایرلند شمالی )
 
1977-سازمان عفو بین الملل از انگلیس
 بخاطرمحافظت از حقوق بشر زندانیان


1978-محمد انور سادات از مصر و مناخیم بگین از رژیم  اسرائیل
برای پیمان کمپ دیوید و صلح میان اسرائیل و مصر
1979-مادر ترزا از هند
موسس امور خیریه مبلغان مسیحی
 
1980-آدولف پرز اسکوول از  آرژانتین
رهبر حقوق بشر که سازمان حقوق بشر بدون خشونت را برای مبارزه با نطامیان حاکم بر کشورش
 
1981-کمیساریای عالی پناهندگان-سازمان ملل
سازمان بین المللی کمک رسان که در سال 1951تاسیس شد –بخاطر کمک شایان به آوارگان
1982-آلوا میردال از سوئد و آلفونسو گارسیا روبلز از مکزیک
برای تلاش  چشمگیرشان در مذاکرات خلع سلاح سازمان ملل که هر دو نقش حیاتی داشتند

 
1983-لچ والسا از لهستان
بنیانگذارهمبستگی وفعالیتهای انسان دوستانه- مبارز حقوق بشر
1984-دسموند توتو از افریقای جنوبی 
اسقف ژوهانسبورگ-دبیر کل سابق شورای کلیساهای افریقای جنوبی
1985-  کمیته پزشکان بین المللی برای جلوگیری از جنگ هسته ای
بخاطر اطلاع رسانی درباره تبعات فاجعه بار جنگ اتمی. این کمیته معتقد بود این کار آنها باعث افزایش مخالفت مردم با اشاعه تسلیحات اتمی شده است
 
1986-الیه ویزل از امریکا

1987-اسکار آریاس از کاستاریکا
بخاطر تلاشش یرای برقراری صلح در امریکای مرکزی.تلاشی که منجر به امضای معاهده صلح در گواتمالا شد.
 
1988-نیروهای صلح بان سازمان ملل
بخاطر تلاششان در کمک به تحقق یکی از اصول بنیادین سازمان ملل
1989-تنزین گیاتسو-چهاردهمین دالایی لاما از تبت
بخاطر مبارزه برای آزادی تبت-مخالفت با استفاده از زور-حمایت از راه حل های مسالمت آمیز مبتنی بر تحمل و احترام متقابلبرای حفظ میراث تاریخی و فرهنگی مردمش
 
 
1990-میخاییل گورباچف از شوروی سابق
 رئیس جمهور شوروی سابق -بخاطر نقش برجسته اش در فرایند صلحی که امروزه  مشخصه اصلی بخش های مهمی از جامعه بین الملل است


1991-آنگ سان سوچی از برمه
برای مبارزه مسالمت آمیزش در جهت دموکراسی و حقوق بشر


1992-ریگوبرتا منچو از گواتمالا
بخاطر تلاشش برای عدالت اجتماعی و آشتی قومی-فرهنگی بر پایه احترام به حقوق بومیان
1993- نلسون ماندلا  و فردریک ویلیام دو کلرک هر دو از افریقای جنوبی
بخاطر تلاششان برای پایان مسالمت آمیز رژیم آپارتاید و بنیانگذاری اساس افریقای جنوبی دموکراتیک
 
 
1994-یاسر عرفات از فلسطین-اسحاق رابین و شیمون پرز از رژیم اسراییل
تلاش برای ایجاد صلح م انعقاد معاهده سیاسی که فرصت هایی را برای تحولات جدید در خاورمیانه فراهم کرد
 
1995-ژوزف روتبلت از انگلیس و « کنفرانسهای پوگواش در مورد علوم و امور  جهانی از کانادا»
تلاش برای ازبین بردن  نقش تسلیحات هسته ای در سیاستهای بین المللی   و نابودی این تسلیحات


1996-کارلوس فلیپ زیمنس بلو  و خوزه راموس  هورتا هر دو از تیمور شرقی
بلو بخاطر تلاششان  برای یافتن راه حل صلح آمیز و عادلانه برای خاتمه درگیری در تیمور شرقی  

 
1997-جودی ویلیامز از امریکا و کمپین بین المللی برای ممنوعیت استفاده از مین از سوئیس
بابت تلاش در ممنوعیت  مین گذاری و پاکسازی مین های ضد نفر
1998-جان هوم از ایرلند و دیوید تریمبل از انگلیس
بخاطر تلاششان برای یافتن راه حلی مسالمت آمیز برای درگیری در ایرلند
1999- انجمن پزشکان سانس فرانتیرز از سوئیس
بخاطر تقدیر از تلاش های بشردوستانه این سازمان در چندین قاره
 
2000-کیم دائه –جونگ از کره جنوبی
 بخاطر تلاشش در راه دموکراسی و حقوق بشردر کره جنوبی ودر مجموع در آسیای شرقی و بخصوص برای صلح با کره شمالی
 
2001-سازمان ملل متحد و کوفی عنان از غنا
بخاطر تلاششان برای ایجادی جهانی آرامتر
2002-جیمی کارتر از امریکا
بخاطر تلاشش برای یافتن راه حل های مسالمت آمیز برای مناقشات بین المللی-برای پیشبرد دموکراسی و حقوق بشر و ارتقاء توسعه اقتصادی و اجتماعی
 
2003-شیرین عبادی


2004-وانگاری موتا ماتای از کنیا
بخاطر کمک او به توسعه پایدار،دموکراسی و حقوق بشر
2005- کوفی عنان و محمد البرادعی از مصر و آژانس بین المللی انرژی اتمی 
 بخاطر تلاششان برای ممانعت از به کار گرفته شدن انرژی هسته ای برای اهداف نظامی و تضمین این که انرژی صلح آمیز هسته ای به ایمن ترین شکل ممکن استفاده می شود.
2006-محمد یونس از بنگلادش
برای پیشبرد فرصت های اقتصادی و اجتماعی برای فقرا بخصوص زنان
2007-گرامین بانک گروه(پنل)بین دولتی برای تغیرات اقلیمی از سازمان ملل و ال گور از امریکا
 بخاطر تلاششان در جهت اطلاع رسانی در خصوص تغییرات اقلیمی صورت گرفته به دست بشر و بنیان نهادن اصولی برای مبارزه با چنین تغییراتی
 
2008-مارتی اهتیساری از فنلاند
برای تلاشش در چند قاره و در طول بیش از 30 سال برای حل مناقشات بین المللی
 
2009-باراک اوباما از امریکا 
 برای تلاشش در جهت تقویت دیپلماسی بین المللی و همکاری بین مردم
2010- لیو شیائوبو از چین
بخاطر مبارزات مسالمت آمیز طولانی در راه حقوق بشر در چین
 
2011- الن جانسون سیرلیف رئیس جمهور لیبریا-لیماه گبوویی ازلیبریا و توکل کرمان از یمن
بخاطر مبارزات مسالمت آمیزشان در راه امنییت زنان و در راه  حقوق زنان جهت مشارکت در فعالییت های صلح طلبانه
2012-اتحادیه اروپا
برای شش دهه کمک به صلح و آشتی،دموکراسی و حقوق بشر در اروپا


2013-سازمان منع تسلیحات شیمیایی

به دلیل تلاش فوق‌العاده سازمان منع تسلیحات شیمیایی  این جایزه با هدف کمک به روند امحای تسلیحات شیمیایی در سوریه و دیگر نقاط دنیا به این سازمان اهدا شده است